نکته : اکثر اسم ها در زبان عربی ، ثلاثی هستند ( اسمی که ریشه ی سه حرفی داشته باشد ) و کمتر مشاهده می شود اسمی رباعی باشد ( اسمی که ریشه ی آن چهار حرفی است )  و اسم های خماسی ( اسمی که ریشه ی آن پنج حرفی باشد ) بسیار محدود هستند .

 

مانند :

 

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِـعَبْدِهِ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْـحَرَامِ إِلَى الْـمَسْجِدِ الـأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَـهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِـنَا إِنَّهُ هُوَ الـسَّمِيعُ الـبَصِيرُ

 

( منزه است آن [خدايى] كه بنده ‏اش را شبانگاهى از مسجد الحرام به سوى مسجد الاقصى كه پيرامون آن را بركت داده ‏ايم سير داد تا از نشانه ‏هاى خود به او بنمايانيم كه او همان شنواى بيناست )

 

 

2 - اسم های رباعی :          مانند : جعفر  ، درهم ، کندر

 

مانند :

 

عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَ سَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا

 

[بهشتيان را] جامه‏ هاى ابريشمى سبز و ديباى ستبر در بر است و پيرايه آنان دستبندهاى سيمين است و پروردگارشان باده‏ اى پاك به آنان مى‏ نوشاند

 

 

3 - اسم های خماسی :       مانند : سفرجل ، خزعبل ، عندلیب

 

مانند :

 

وَ يُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا

 

( و در آنجا از جامى كه آميزه زنجبيل دارد به آنان مى‏ نوشانند ، از چشمه‏ اى در آنجا كه سلسبيل ناميده مى‏ شود )

 

 

نکته :

 

اسم  معربی که کمتر از سه حرف داشته باشد، بی گمان حرفی از آن بنا به دلیلی حذف شده است .

 

مانند : « یَد » ، « دَم » و « أَخ »  که در اصل  « یَدَی » ، « دَمَو »  و «  أَخَو »  بوده است.

 

نکته : اسم های ثلاثی ، رباعی و خماسی دارای دو وجه مجرد و مزید می باشند که البته بر  اوزان مشخصی وارد شده اند که دانستن این اوزان ارزش علمی ( کاربردی ) چندانی ندارد و از خیر آن گذشتیم .